هیچ

بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ

وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ

شـمع  طـربم  ولی  چـو  بنـشستم  هیچ

من  جام  جمم  ولی  چو  بشکستم هیچ

نی

 با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیست      

                                                 بی هیچ زیان ناله و فریاد ز چیست

                                                  نی گفت  ز شکر لبی  بریدند مرا

                                                   بی ناله و فریاد نمیدانم زیست

بانو

تو را بانو نامیده‌ام.
بسیارند از تو بلندتر، بلندتر
بسیارند از تو زلال‌تر، زلال‌تر

قصر امل

بیار باده که بنیاد عمر بر بادست

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

خیال

خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است

گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست

لولیان

ای لولیان ای لولیان یک لولیی دیوانه شد

طشتش فتاد از بام ما نک سوی مجنون خانه شد

بی گاه شد

بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

خیزید ای خوش طالعان وقت طلوع ماه شد

از زبان خدا...

منم زیبا
که زیبا بنده ام را دوست میدارم
تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

گلایه

خدایا کفر نمیگویم،
پریشانم،
چه میخواهی تو از جانم؟!
مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی.

آواره

دوستت دارم پریشان‌، شانه می‌خواهی چه کار؟ 
دام بگذاری اسیرم‌، دانه می‌خواهی چه کار؟